Kontrola 100 KB dla każdego obrazu
Każdy pomyślnie przetworzony plik ma nie więcej niż 100,000 bajtów. Limit dotyczy każdego obrazu osobno.
Limit 100 KB dotyczy każdego obrazu. Sprawdzamy, czy każdy gotowy plik ma nie więcej niż 100,000 bajtów.
lub upuść obrazy tutaj
Twoje obrazy pozostają na urządzeniu. Bez wysyłania.
Wybierz maksymalnie 12 obrazów JPEG, PNG lub statycznych WebP.
Pozostaw ustawienie 100 KB na obraz, w razie potrzeby dostosuj wymiary, a następnie rozpocznij kompresję.
Pobierz jeden wynik lub ZIP z obrazami przetworzonymi pomyślnie.
Każdy pomyślnie przetworzony plik ma nie więcej niż 100,000 bajtów. Limit dotyczy każdego obrazu osobno.
Porównaj oryginał z wynikiem, a następnie pobierz pojedynczy plik lub ZIP z obrazami przetworzonymi pomyślnie. Łączny rozmiar ZIP może przekroczyć limit KB dla jednego obrazu.
Rejestracja nie jest wymagana. Obrazy pozostają w przeglądarce i nigdy nie są wysyłane w celu kompresji.
Tutaj 100 KB to maksymalnie 100,000 bajtów. Gotowy plik może być mniejszy; nigdy nie dopełniamy go do dokładnie 100 KB.
JPEG i WebP najpierw próbują zmiany jakości. PNG i bardzo niskie limity mogą wymagać mniejszych wymiarów. Włącz Zachowaj oryginalne wymiary, jeśli wymiary są ważniejsze niż osiągnięcie limitu.
Tak. Wynik PNG zachowuje przezroczystość. Jeśli przeglądarka nie potrafi kodować WebP, wejściowy WebP może stać się PNG; wskazujemy rzeczywisty format.
Wybierz maksymalnie 12 obrazów JPG, PNG lub statycznych WebP, łącznie do 50 MiB. Każdy plik może mieć najwyżej 20 MiB, 40 megapikseli i 16,384 piksele na dowolnym boku.
Obraz z wieloma szczegółami może wymagać mniejszych wymiarów lub wyższego limitu. Jeśli wybrane ustawienia nie pozwalają osiągnąć 100 KB, narzędzie zgłasza niepowodzenie zamiast przedstawiać zbyt duży wynik jako udany.
Obrazy są przetwarzane lokalnie w przeglądarce i nie są wysyłane. Ponowne kodowanie usuwa EXIF po zastosowaniu orientacji. Jeśli oryginał już mieści się w 100 KB, zwrócenie go bez zmian zachowuje także metadane.
Ustaw maksimum w KB, a przed udostępnieniem sprawdzimy rzeczywisty rozmiar zakodowanego pliku. JPEG i WebP najpierw próbują zmienić jakość, potem wymiary. PNG zachowuje przezroczystość i w razie potrzeby zmienia wymiary.